Als het beter gaat met de economie, dan gaat al de rest slechter

Professor Robert Reich toont aan dat vergaandeinkomensongelijkheid de Amerikaanse droom onmogelijk maakt.

Econoom en schrijver Robert Reich legt haarscherp uit waardoor de ongelijkheid tussen arm en rijk in de Verenigde Staten de laatste jaren is toegenomen. Deze ongelijkheid is volgens hem de oorzaak van de economische problemen in de afgelopen dertig jaar. Er gaat zoveel geld naar een kleine groep mensen met topinkomens, dat de middenklasse niet meer genoeg verdient om de economie draaiende te houden. De meeste huishoudens hebben enorme schulden. Tegelijkertijd verdient 1 procent van de inwoners meer dan 20 procent van het nationale inkomen. Dit heeft volgens Reich niet alleen effect op de Amerikaanse economie maar op ook de democratie.

Toen Bill Clinton hem presenteerde aan de pers als minister van Werkgelegenheid kwam hij nauwelijks boven de microfoons op de katheder uit. Maar wat Robert Reich ontbeert in lengte – hij meet slechts 1.50 meter – compenseert hij met bevlogenheid en humor. Als hij zich voorstelt aan een nieuwe lichting studenten die zijn college over inkomensongelijkheid aan de toonaangevende universiteit van Berkeley komen volgen, vraagt hij of ze zich de tijd van Carter kunnen herinneren, voor wie hij nog werkte. De zaal, overduidelijk te jong, blijft stil. ‘En daarvoor werkte ik nog als speciaal gezant voor president Lincoln,’ vervolgt Reich op droge toon maar met perfect gevoel voor komische timing.
Inequality for all
Zijn college vormt de rode draad in de film Inequality for all die Reich maakte samen met regisseur Jacob Kornbluth. Centraal staat de opvatting dat inkomensongelijkheid slecht is voor iedereen. Niet alleen voor mensen met de laagste inkomens en de middenklasse, maar ook voor de rijkste één procent. Het is de middenklasse die de economie draaiende houdt, en in de vs zit inmiddels genoeg zand in de motor om hem piepend en krakend tot stilstand te krijgen. Reich presenteert een pak maatregelen om die motor weer aan te zwengelen. ‘Bah, een gortdroog onderwerp en dat op de late avond. Ook nog met statistiek zeker?’ Nou, om eerlijk te zijn, ja. Maar met archiefbeelden en gestileerde graphics en Reichs subtiele humor weet Kornbluth een boeiende documentaire met artistieke flair neer te zetten.

Inequality for all doet denken aan die ándere film gemaakt door een voormalig lid van de regering-Clinton: vicepresident Al Gore. Zijn klimaatfilm An inconvenient truth leverde hem niet alleen een Oscar op in de categorie Beste Documentaire en bracht hem uiteindelijk zelfs de Nobelprijs voor de Vrede, maar zwengelde ook het klimaatdebat aan in een land dat de grootste uitstoter van broeikasgassen ter wereld is. Een Nobelprijs heeft Robert Reich nog niet binnengesleept, maar de juryprijs van het prestigieuze Sundance filmfestival hebben hij en Jacob Kornbluth in ieder geval al op zak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s